xoves, 7 de marzo de 2019

CIRCULO DE SILENCIO - 7 MARZO . SANTIAGO

Hoxe ás 20:00h terá lugar en Compostela o Círculo de Silencio. Convocado na Praza de Cervantes, o obxectivo é realizar unha concentración silenciosa e pacífica de 20 minutos, que servirá de recordatorio e denuncia dos mortos que está provocando a actual política de migración e refuxio.

Numerosos colectivos e ONGs súmanse a esta exitosa iniciativa promovida pola Rede Galega en apoio ás persoas refuxiadas, e que este mes vai ser introducida por Médicos do Mundo.

Os Círculos de Silencio é unha acción internacional que comezou en Toulousse da man dos Franciscanos. Realízase en moitos países e en distintos puntos de España. Faise todos os meses o mesmo día e á mesma hora.
Desde Rederefuxiadas destácase a importancia desta denuncia pacífica, xa que España e a UE están violando os Dereitos Humanos nas nosas fronteiras, e a ONU condenou a España este Febreiro por violar a Convención sobre os Dereitos do neno, que foi ratificada por 195 países.

Este mes quérese destacar dun modo especial a situación de dobre discriminación que sofren os nenos e nenas, así como as mulleres migrantes e refuxiadas. Ás cifras de mortos no mar, máis de 15.000 nos últimos anos segundo OIM ( organismo de Nacións Unidas para as migraciones), hai que sumar as que se producen nos desertos de África e Oriente Próximo (antes de chegar ás costas próximas a Europa), e as que se están producindo nos mesmos campos de refuxiados, por fame e frío.



REDEREFUXIADAS CO 8M


As mulleres e nenas refuxiadas sufren permanentemente abusos sexuais e explotación.
o 27 de Febreiro a BBC confirmou que  en Siria hai mulleres que están a ser explotadas sexualmente por homes encargados de entregar a asistencia humanitaria da ONU e de outras organizacions internacionais de axuda acceso ao artículo completo aquí

Aquí temos testimonios recollidos por Amnistía Internacional do artículo de Patricia Manrique publicado en Diagonal:
acceso ao artículo completo aquí

"Nunca quise dormir en las instalaciones. Tenía demasiado miedo de que alguien me tocara. Las tiendas eran mixtas y fui testigo de escenas de violencia. Me sentía más segura mientras nos desplazábamos, especialmente en autobús, el único lugar donde podía cerrar los ojos y dormir", explica Reem, una joven Siria, a Amnistía Internacional. Violencia de género en origen, tocamientos, asaltos, acoso, violaciones, matrimonio precoz y forzado, peticiones de sexo transaccional para abaratar el coste del viaje o conseguir comida y ropa en los centros de recepción...
Se trata del cuadro completo de la violencia sexual contra las mujeres, habitual en conflictos y desplazamientos, se suma al drama migratorio, en especial de quienes viajan solas o con menores. Sirias, Iraquíes, afganas... pero también eritreas, yemeníes, palestinas, nigerianas, pakistaníes, somalíes, sudanesas, gambianas, malíes etc.-estas últimas convertidas en migrantes 'de segunda'- constituyen, junto con los menores, en torno al 43% de los flujos migratorios mixtos que llegan a Europa. Sufren una violencia sexual que raramente denuncian, sin que la comunidad internacional tome medida alguna al respecto.

Un periplo terrorífico

"Una amiga que vino conmigo desde Siria se quedó sin dinero en Turquía y el ayudante del traficante le ofreció que se acostara con él. Ella se negó, claro, y no pudo salir de Turquía, en donde sigue", relata Hala, siria de 23 años.Los traficantes de personas eligen a las mujeres que viajan solas sabiendo que son más vulnerables e intentan coaccionarlas para que tengan relaciones sexuales con ellos. Otras -y, a falta de datos, se estima que muchas- corren el riesgo de caer en las redes de la trata.
Pero la violencia no se reduce, ni mucho menos, a los indeseables que están haciendo negocio del dolor dentro y fuera de Europa. Las mujeres han explicado que se sienten especialmente amenazadas en las zonas de tránsito.
En campamentos de Hungría, Croacia y Grecia duermen junto a los hombres refugiados por lo que algunas prefieren dormir en la playa, donde se sienten más seguras. Se quejan también de compartir aseos y duchas con los hombres, y algunas de haber sido espiadas por ellos, en este caso en Alemania. Llegan a adoptar medidas extremas, como no comer ni beber para evitar ir al baño.
Los tocamientos, las miradas lascivas y los requerimientos sexuales a cambio de ropa o comida, incluso por guardias de seguridad de los campos, son habituales. En general, explica Verónica Barroso, responsable de refugio y migraciones en AI, lasinvestigaciones en toda la ruta de Grecia, Macedonia y los Balcanes muestran la falta de atención a las necesidades específicas de género, incluidas las medidas destinadas a embarazadas o de mujeres con lactantes.
máis información:
AI informe aquí
abusos sexuales a las refgiadas en el camino a Europa aquí

CIRCULO DO SILENCIO- 1 Marzo-PONTEVEDRA


RUTA DE BARES SOLIDARIA- SANTIAGO 7 FEB



O xoves 7 de Febreiro se fixo un evento para recaudar fondos para apoiar aos refuxiados de Calais. Tratouse dunha ruta de bares. A participación de 1€ foi para a Asociación Refugee Community Kitchen, que distribue máis de mil comidas quentes cada día en Calais, Dunkik e Londres-
enlace ao evento
aquí

martes, 5 de marzo de 2019

26 FEB- ANIVERSARIO DO PECHE DE FRONTEIRAS

                                              

ver video aquí








MANIFESTO:
Os setenta colectivos que integran a Rede Galega de Apoio ás Persoas Refuxiadas esiximos que España deixe de violar os Dereitos Humanos e de incumprir a lexislación internacional.continuamos coa campaña 'Non no noso nome', coa seguridade de que esta terrible situación soamente cambiará cunha presión social que obrigue ao Goberno a tomar medidas inmediatas en materia de acollida e a cambiar a lexislación.

España está violando a Carta Internacional dos Dereitos Humanos, a Carta dos Dereitos Fundamentais da UE, a Convención Europea sobre Dereitos Humanos e a Convención de Xenebra sobre Refuxiados, así como diversas directivas de asilo europeas.
Temos tamén que recordar que Europa, ao incumprir o artigo 14 da Declaración Universal dos Dereitos Humanos, negando o dereito ao asilo/refuxio, e prohibindo a entrada ás persoas que migran fuxindo da guerra, conseguiu facer do Mediterráneo a maior foxa común do mundo, na que xa perderon a vida máis de 25.000 persoas.

Pedimos tamén a dimisión do Ministro do Interior  pola incompetencia do Goberno Español para cumprir o ridículo acordo coa UE de acoller soamente a 17.387 persoas, das que en 3 anos anos soamente chegaron 2.431 dun total de 4.815.868 só de refuxiados sirios.
Consideramos tamén importante resaltar o inadmisible papel de España incumplindo tamén da lei dentro das nosas fronteiras: O internamento ilegal de migrantes en cárceres, CIES onde se violan sistemáticamente os seus dereitos máis básicos. As devolucións en quente contra as que xa dictou sentencia o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos ,confirmando xa o pasado més de Outubro que as expulsións inmediatas levadas a cabo en Melilla violan o Convenio Europeo dos Dereitos Humanos.

Solicitamos o inmediato levantamento das fronteiras interiores, que día a día pon trabas violando os dereitos básicos dos nenos cando lles negamos acceso as axudas que necesitan para a súa escolarización, ou cando discriminamos aos migrantes do sistema sanitario, con numerosos casos nos que se lles negou a asistencia de maneira ilegal, pois lembremos que os nenos , as embarazadas e nas urxencias teñen dereito por lei.
É totalmente inadmisible que exisamos que unha persoa migrante teña soamente un mes de prazo para regularizar administrativamente a súa situación desde que cruza a fronteira, e a lista de espera para poder formalizar os papeis sexa na actualidade de un mes e quince días. Exiximos que se tomen medidas inmediatas por parte da Xunta de Galicia e por parte do Goberno de España para que se deixe de incumplir a lei no noso nome.

Queremos agradecer o apoio nesta concentración de Amnistía Internacional, do seminario Galego de Educación para a Paz, Médicos do Mundo , de Somos Refuxio do Barbanza e das Marchas da Dignidade.
Pedimos a participación activa de toda a sociedade dándolle difusión a esta terrible realidade, apoiando as campañas de sinaturas on line e asistindo ás mobilizacións e concentracións.

'NON NO NOSO NOME '!!!





domingo, 3 de febreiro de 2019

SEMANA DE LOITA CONTRA AS FRONTEIRAS

A Lei de Estranxeiría mata!
VI Semana de Loita contra as Fronteiras 1 a 3 de febreiro con Flor Brizuela e Sani Ladan

O Foro Galego da Inmigración, Raias Traveseiras, ODS-Coia,  e Grupo de Axitación Social (GAS)  promovemos a VI Semana de Loita contra as Fronteiras , que comezará  un traballo orientado a promover un cambio na Lei de Estranxeiría, vía Decreto-Lei,   dirixido a eliminar de forma rapida e contundente ,alomenos, os aspectos máis discriminatorios (ós que principalmente conculcan dereitos humanos fundamentais) da actual lexislación, Lei que como demostraremos ao longo dos actos da Semana provoca a morte silenciosa e silenciada de moitas persoas.

ACTOS

SANTIAGO DE COMPOSTELA

Venres 1 de Febreiro: Casa do Matadoiro, 20:00 h  Palestra: “Lei de Estranxeiría e racismo estrutural” a cargo de Sani Ladan

Sabado 2 de Febreiro:  Casa do Matadoiro, 17:30 h, Conversatorio-Merenda “Mulleres migrante partillando” con Flor Brizuela e mulleres do sector de coidados.

Domingo 3 de Febreiro: CSA A Casa do Sar, 16:30 h, Obradoiro “Descentralizar a ollada e ampliar a visión” a cargo de Flor Brizuela en colaboración con Resistencia en Terra Allea.

VIGO

Venres 1 de Febreiro: Cova dos Ratos, 20:00 h,  Palestra: “Lei de Estranxeiría e racismo estrutural”  a cargo de Flor Brizuela.

A CORUÑA

Sábado 2 de Febreiro: Local da A.VV Agra do Orzán, 18:30 h, Palestra: “Lei de Estranxeiría e racismo estrutural”, a cargo de Sani Ladan

A Semana denuncia  o racismo e a violencia institucional contra as persoas migrantes que supón a Lei de Estranxeiría. Unha lexislación que criminaliza, exclúe, invisibiliza, violenta e, en última instancia, mata. Tal e como denunciaba o ano pasado o Sindicato de Manteros y Lateros de Madrid coa morte deMame Mbaye despois de ser perseguido pola policia. Facíao ao cabo de 12 anos en territorio español sin consegui rregularizar a súa situación administrativa.

Para afondar no impacto da Lei de Estranxeiría sobre os dereitos e liberdade das persoas migrantes, e en xeral para a sociedade, contaremos coa presenza de Sani Ladan (Camerún-Sevilla) e Florencia Brizuela (Arxentina-Barcelona).

Sani Ladan é Mediador Intercultural, especialista en migracións e estudante de Relacións Internacionais na Universidade Loyola Andalucía. É activista polos dereitos humanos e integrante da Asociación Elín (Ceuta).

Florencia Bruizuela é abogada, Máster en Cidadanía e DDHH, Doutora en Dereito e Ciencias Políticas pola Universidade de Barcelona. É activista e traballa con temáticas como os feminismos contrahexemónicos, interculturalidade e interseccionalidade, empregando entre outras ferramentas o Teatro das Oprimidas. É co-autora do libro "Descentrar la mirada para ampliar la visión. Reflexiones en torno a los movimientos sociales desde una perspectiva feminista y antirracista" publicado o ano pasado pola Editorial Descontrol.”

Para máis información: 
Mari Fidalgo (687-368314) Miguel Fernández (662-307019)
Rubén (A Coruña) 607 48 64 82 
Diego (Vigo) 696 618 732


Prégase difusión
- Evento do venres 1 de Sani Ladan: aquí
- Evento do venres 1 de Florencia : aquí
- Evento do sábado 2 de conversatorio/merenda: aquí
- Evento do sábado 2 de Sani Ladan: aquí
- Evento do domingo 3 do obradoiro: aquí


- Link do blogue cos carteis pra descargar e difundir: aquí



luns, 10 de decembro de 2018

70 anos de incumprimento dos dereitos humanos. 70 anos de historias de amor.





A Declaración Universal dos Dereitos Humanos foi un acordo da Asemblea Xeral das Nacións Unidas asinado o 10 de decembro de 1948. Está composta de 30 artigos que recollen os dereitos humanos considerados básicos. Esta declaración e os Pactos internacionais de Dereitos Humanos e os seus protocolos comprenden o que se denomina Carta Internacional dos Dereitos Humanos. Mentres que a Declaración constitúe un documento orientativo, os Pactos son Tratados Internacionais que obrigan aos Estados asinantes a cumprilos.

A Rede Galega de apoio ás persoas refuxiadas únese á corrente de persoas e asociacións que denuncian as constantes vulneracións dos dereitos humanos e esixen que haxa vontade política para resolvelas, especialmente no que se refire ás fronteiras. Para mostra, un botón:



- España condenada polo Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo por vulneración dos dereitos das persoas nas chamadas “devolucións en quente”.
- Utilización de materiais lesivos nas fronteiras.
- Nenos sen protección nas rúas de Melilla.
- Uso sistemático das detencións e hacinamento en centros de internamento para estranxeiros.
- Asistencia xurídica para a petición de asilo sen garantías mínimas. Maltrato.
- Sistema de acollida ineficaz e no que se decide sobre as persoas sen ter en conta a súa opinión.
- E moitas máis que non collen neste escrito.

E ao mesmo tempo que sucede todo isto, continuamente podemos ver historias de amor que acontecen no medio da inxustiza. Como a historia de Maryuri e Miguel, dous mozos que conseguiron atravesar países na caravana migrante hondureña e chegar a EEUU para que nacera o seu fillo. Hoxe están acollidos por unha familia e recibindo apoio.
Tamén a historia dos nenos e pais de Melilla que decidiron manifestarse ao longo ¡dun ano! para conseguir ir á escola; diante da Fiscalía, diante do Goberno Melillense... Un ano no que estes nenos tiveron que loitar polo seu dereito fundamental á educación.
O amor de Enrique e Border Angels que están preparando a acollida das familias da caravana migrante desobedecendo ás políticas de Trump. Levan décadas traballando e non se van deter.
As persoas que nas fronteiras reciben cada día moitas chamadas de persoas que están en situacións desesperadas e avisan aos equipos de salvamento. As organizacións que fan informes e documentan as inxustizas. As familias que solidariamente se unen para identificar e devolver dignidade ás vitimas.
As familias e organizacións que se unen nas colas para pedir asilo en Madrid, coa fin de axudarse mutuamente con mantas, café, e asesoría sobre os seus dereitos.
Montóns de historias de amor que un ano máis fan que celebremos este día coa esperanza de que somos os cidadáns os que temos que poñer as nosas mans a traballar CADA DÍA para que haxa dignidade e liberdade para todos.

Feliz Día dos Dereitos Humanos.


domingo, 2 de decembro de 2018

ABRAMOS OS PORTOS



LIBIA NON É UN PAIS SEGURO, desde Rederefuxiadas apoiamos a campaña !ABRAMOS LOS PUERTOS! agradecemos apoio e difusión.

O Obxetivo é evitar o desembarco das 12 persoas rescatadas no mar de Libia, exixir que se cumpla a lexislación internacional sobre rescate marítimo . O noso Goberno non pode violar a lexislación Internacional e devolver a estas persoas a un pais onde se están violando e torturando as persoas refuxiadas.

Todos presentan lesions recentes e varios sarna, según Valeria Sottani, médica de @openarms_fund  Un asegura que perdeu a vista dun ollo polos golpes recibidos nun centro de detención libio.

Bienvenidos Refugiados denunciou esta semana:

#LIBIA Menores torturados y víctimas de violencia sexual en los campos de detención libios financiados por la #UE
En Libia hay 26 centros de detención para #Refugiados e #inmigrantes, pero el número de menores detenidos no está claro ya que no existen registros fiables. Aún así, se piensa que más de 1.000 niños/as se encuentran en esos centros. Algunos de ellos pudieron hablar con Amnistía o ACNUR.
Un refugiado eritreo de 13 años encerrado en un campo de Tripoli cuenta que los detenidos reciben sólo 1 o 2 pequeñas raciones de pasta al día, sin más. Enfermedades como la tuberculosis se expanden y la mayoría de la gente sólo lleva lo puesto, una camiseta y un par de pantalones, poco adecuados para las temperaturas del centro.
“No tenemos nada aquí, ni comida, ni ropa, ni móviles. Echo de menos a mi madre y a mi padre”.



outros enlaces con información:


NOTICIAS RELACIONADAS








martes, 27 de novembro de 2018

XORNADAS RESISTENCIA EN TERRA ALLEA- SANTIAGO DE COMPOSTELA

Estupendas xornadas antirracistas en Santiago de Compostela, do 21 ao 15 de Novembro .
Dentro do programa queremos destacar a charla 'Desafiando Fronteiras . Reflexionar  sobre as migracións dende unha perspectiva feminista, do obradoiro Raias Travesseiras e tamén a charla Vivencias migradas con Nour e Anna Diop, de SOS Racismo Galicia.
A nosa noraboa por esta estupenda iniciativa.
Máis info e contacto:
resistenciaenterraallea@gmail.com







sábado, 24 de novembro de 2018

HAYATI ( mi vida)- 9 DECEMBRO - Santiago de Compostela

Desde a Rederefuxiadas queremos apoiar a proposta para que o próximo 9 de Decembro se poida proxectar en Santiago o estupendo documental HAYATI , esta proxección organizase con motivo do Dia Internacional dos Dereitos Humanos a través da plataforma Screenly.

Está programada para as 21:45, necesitamos 34 persoas que reserven para que a proxección se realice. Animádevos a participar!!

para máis información e reservas aquí


SINOPSIS:
¿Qué significa ser refuxiado de guerra do conflicto sirio para unha familia atrapada en Turquía? ¿Cómo seguir adiante coa tua vida cando has tiveches que deixar atrás a tua muller e aos fillos, a  chica coa que estabas a punto de casarte o a profesión poa que tanto tiñas loitado?
“Hayati (mi vida)” é a historia de Ossamah -un dos iconos máis vergonzosos do conflicto por ser víctima dunha zancadilla na frontera de Hungría por parte dunha reporteira de televisión- y da sua familia, nun eterno limbo por conseguir un visado que lles permita seguir coas suas vidas pero que probablemente nunca chegue. Paradóxicamente teñen unha casa, comida e as suas vidas non corren perigo pero todos os sus obxetivos están estancados.  
“Hayati (mi vida)” fala das vidas conxeladas e dos soños que deixamos atrás, unha reflexión sobre a espera e a supervivencia de milleiros de familias sirias que a guerra  arrebatoulles os mellores anos das suas vidas.

TRAILER:aquí